Κυψέλη, 1:00 το μεσημέρι. Ο ήλιος ψηλά, το φως σκληρό. Μόλις είχα τελειώσει ένα ραντεβού στην περιοχή και αποφάσισα να δοκιμάσω τον καινούργιο Voigtlander 28mm f2.8 Color-Skopar. Ο φακός, κουμπωμένος στη Leica M11-P, είναι τόσο μικρός που χωράει στην τσέπη του μπουφάν και περνάει εντελώς απαρατήρητος στον δρόμο.
Ξεκίνησα από τη Φωκίωνος Νέγρη και περπάτησα γύρω από τη Δημοτική Αγορά — στενά δρομάκια, παλιές πολυκατοικίες και λιγοστοί περαστικοί που αναζητούσαν τη σκιά.
Από την Κυψέλη, κατηφόρισα προς τον Φλοίσβο και την Πλατεία Νερού — τον χώρο που κάθε καλοκαίρι «ζει» μέσα από τις συναυλίες. Γύρω από την πλατεία, νέα γκράφιτι ξεφυτρώνουν κάθε χρόνο πάνω στις φρεσκοβαμμένες περιφράξεις. Φωτογράφισα αυτούς τους πολύχρωμους τοίχους και τον ιστιοπλοϊκό όμιλο εκεί δίπλα.
Ο φακός αποδίδει εξαιρετική οξύτητα από το f/4 και μετά, με πολύ ζωντανά χρώματα. Τελευταία μελετάω σε βάθος το έργο του Harry Gruyaert — ο τρόπος που χρησιμοποιεί το χρώμα με κάνει να προσέχω πολύ περισσότερο τη σύνθεση σε κάθε μου κάδρο.
Τα 28mm καταγράφουν ιδανικά το αστικό περιβάλλον, ενώ επιτρέπουν ταυτόχρονα την απομόνωση λεπτομερειών. Ο φακός ανταποκρίθηκε άψογα και στα δύο — από τις έντονες σκιές της Κυψέλης μέχρι το επίπεδο φως της μαρίνας.
Για έναν τόσο compact 28άρη, ο Voigtlander αξίζει και με το παραπάνω — είναι τόσο μικρός που σταματάς πλέον να αναρωτιέσαι αν θα τον πάρεις μαζί σου.
